همه از رویا پردازی حرف می زنند. رویاها نقطه ورود ما به دنیای آینده مان است. اگر رویا نداشته باشیم هدفی هم نخواهیم داشت اما نکته قابل تامل این است که آیا رویایی که اکنون به آن می اندیشیم برآمده از آمال و آرزوهای خودمان است یا صرفا تقلیدی است از دیگران؟!

مهم است که رویای خودتان را مثل یک پزشک تشخیص دهید اما چگونه؟

تا به حال به کار پزشکان دقت کرده اید؟ میبینید پزشکان هرچه حاذق تراند تشخیص اولیه بیماری شان درست تر است؟ همه جوانب را در نظر می گیرند و بیماری احتمالی شما را تشخیص می دهند. نهایتا گاهی بین دو یا چند بیماری مردد می شوند و بلا فاصله برای غلبه بر این تردید آزمایش های تکمیلی تجویز می کنند. 

اگر تشخیص اشتباه باشد چه می شود؟

اگر پزشک تشخیص اشتباهی بدهد داروی اشتباهی تجویز می کند و به طور کلی روند درمان بیمار راه اشتباهی را طی می کند.

شما هم پزشک آینده خود هستید باید بدانید استعداد چه کارهایی را (بیشتر) دارید! روی آنها تمرکز کنید و رویاهای خودتان را داشته باشید. صرف اینکه فلان آدم موفق یا فلان انسان دوست داشتنی از نظر شما شغل و آینده ی خاصی دارد آن را رویای خود ندانید و در یک کلام: راه دیگران را هدف خود قرار ندهید.

4 پاسخ به “رویاهایی که مال من نیستند”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *